XML als domme interne structuur

Als je enige ervaring hebt met XML is de verleiding groot om ook voor interne datastructuren hiervoor gebruik te maken. En voor je het weet wordt opeens alles met XML gedaan. Maar dat is - zoals wij in de praktijk hebben geleerd - meestal niet verstandig. 

Programma’s schrijven is tegenwoordig het op een slimme manier definiëren en manipuleren van objecten. Het is veel eenvoudiger om direct deze objecten te manipuleren dan  XML objecten te manipuleren.

DOM
Ook bij XML is men zich daarvan bewust, en een zich zelf respecterende programmeur zal nooit rechtstreeks met XML werken, maar met XML objecten werken. Dit heeft bij XML de  voor ons Nederlanders grappige naam DOM gekregen. In tegenstelling tot wat de naam DOM suggereert is het echter een uiterst intelligent, maar tegelijk heel complex stuk programmatuur. Hierdoor zijn op DOM gebaseerde programma’s omvangrijk en moeilijk te onderhouden. Het gebruik van DOM is daarom alleen aan te raden als je ook echt XML nodig hebt. En dat is voor de meeste interne data structuren niet het geval.

Wij hadden een DOM structuur in het SuperCollect systeem, maar onze programmeurs in St. Petersburg hebben die er begin 2003 weer uitgesloopt: het was te langzaam, kwetsbaar en te zeer afhankelijk van de toevallige Microsoft implementatie. Wij hebben nu een structuur geheel toegepast op de applicatie; het doet nu precies wat het moet doen, en is compacter, sneller en robuuster. 

 Er is echter iets wat echt dom is om met XML te doen:  XML als database...