Veel westerse ICT-ers stellen zich gerust met de gedachte dat de overstap van outsourcen naar offshore niet zo'n vaart zal lopen. Zij denken dat ICT-ers die niet in Amerika of Europa zijn geboren, technisch achterlopen. Bedrijven met ervaring weten wel beter, zoals bijvoorbeeld Shell: 'A spokesperson for Shell, for example, also complained that its company’s computer programmers do not work as well as those in India, and sees offshoring as a solution'.

Overal op het internet staan emotionele anekdotes over wat er allemaal mis kan gaan bij offshore uitbesteden van ICT. Natuurlijk gaan er vaak dingen mis (zie Wanneer faalt offshore? elders op deze site). Maar dat ligt vrijwel altijd aan het management en absoluut niet aan de mensen zelf.

Teams uit St. Petersburg zijn geregeld wereldkampioen programmeren (georganiseerd door ACM en IBM). Zo ook in 2000, 2001 en 2004

ICT-ers offshore lopen technisch juist meestal voorop. De enige Nobelprijs die ooit voor ICT werd gegeven, kwam bijvoorbeeld gedeeltelijk in Rusland (St. Petersburg) terecht.

Dat is voor Rusland logisch te verklaren:

• Russen hebben een fixatie op technologie.
  Zoals Nederland primair een handelsnatie is, zo is Rusland primair een technologienatie. Rusland is altijd een technologisch georiënteerd land geweest. Niet alleen in de tijd van de Spoetnik, Gagarin en de MIR maar ook nu nog met het International Space Station. Russische technologie wordt algemeen als erg robuust en betrouwbaar gezien. En in Rusland zelf staat een ingenieur in hoog aanzien.
• Ontwikkelingen op ICT-gebied gaan heel snel. De kennis van gisteren is de achterstand van vandaag. Rusland is laat ingesprongen op ICT en is eigenlijk pas begonnen toen het internet gemeengoed was.
• In offshorelanden is meer dynamiek. In Rusland, China en India zijn ICT-ers veel dynamischer dan in Nederland. Nieuwe technologie wordt sneller geïntegreerd. Ze zijn sneller bereid nieuwe dingen te doen. 
• Russen zijn teamspelers en specialiseren zich graag.
  Technologie is in Rusland niet voorbehouden aan nerds. Iedereen is er mee bezig. Russische programmeurs werken ook veel liever in teams dan westerse programmeurs. Ze vertrouwen veel meer op elkaars specialisatie. Door deze specialisatie gaat de kennis vaak veel dieper. 
• Russen werken veel harder.
  Werkweken van 50 tot 60 uur zijn normaal bij Lizatec. Meestal wordt er ook op zaterdag en zondag gewerkt. Op werk verzorgen wij ontbijt, lunch en avondeten, zodat iedereen lekker kan doorwerken. Vaak zijn onze werknemers thuis ook bezig met computers en ICT. Ze kijken niet naar voetbal, maar lezen computerblaadjes (natuurlijk, het leven moet niet saai worden). Onze Russen studeren continu. Zij testen zichzelf door certificatie-examens te doen voor Microsoft en Oracle. Niemand gaat hiervoor eerst naar een cursus. Dat is verspilling van tijd. Ze doen liever direct examen. En ze slagen altijd.  
• Programmeren is voor hen een vak.
  In Nederland wordt programmeren door informatici vaak als tussenstap - of zelfs noodzakelijk kwaad - gezien als het gaat om hun carrière. De Russen zien programmeren als einddoel. Ze zien niets in een baan als consultant. Ze begrijpen eigenlijk niet wat die mensen precies doen. Programmeurs van Lizatec publiceren geregeld en schrijven boeken over programmeren.

Programmeurs in offshorelanden lopen technisch gezien meestal jaren voor op Nederland en die voorsprong wordt elk jaar groter. Maar er zijn ook offshore veel te weinig mensen, zie 'Het aanbod is zeker niet onuitputtelijk'.