Misvatting 4: Ik heb het voor het uitkiezen

Er wordt veel gepraat over offshore, maar het stelt nog niet veel voor. De omzet van IBM alleen is nog steeds twee keer zo groot als de hele offshoreoutsourcingindustrie bij elkaar.

Het is schijnbaar niet moeilijk om bedrijven en programmeurs offshore te vinden. Zoek maar op  internet naar 'offshore software', en je krijgt 2.000.000 hits. Het barst van de intermediairs die proberen op een makkelijke manier een goede boterham te verdienen. 

Maar je hebt het niet meer voor het uitkiezen. Het is juist veel moeilijker om offshore de juiste bedrijven en ontwikkelaars te vinden dan in Nederland. In offshorelanden zit namelijk geen enkele goede programmeur zonder werk, integendeel!

Bestaande klanten gaan voor
Offshorebedrijven vinden bestaande klanten belangrijker dan nieuwe klanten. Zij leggen meer de nadruk op continuïteit in relaties. Dat vinden deze bedrijven belangrijker dan geld of winst.
Voor ons westerlingen is dit vaak moeilijk te geloven. Maar het is een essentieel onderdeel van de cultuur, waarin familie en vrienden al generaties nog steeds de essentie zijn voor bestaanszekerheid. Dit geldt voor de belangrijke offshorelanden India, China en Rusland.  

Grote offshorebedrijven die je vooral in India vindt, werken primair voor hele grote bedrijven, met hele grote budgetten. Deze bedrijven groeien al jaren met 50% per jaar en moeten alle mogelijke moeite doen om hun groei te beheersen. Hun organisatie is niet op een westers-zakelijke leest geschoeid. Ze hangen aan elkaar van persoonlijke relaties. Natuurlijk is elke nieuwe klant heel welkom, maar de bestaande klanten kennen de juiste mensen al en staan vooraan om de beste projectleiders te claimen. Het is ontzettend moeilijk om daar als nieuwe klant (ook al ben je een hele grote multinational) tussen te komen. Je moet je plaats als nieuwe klant eerst verdienen. 

De harde strijd voor het juiste offshorepersoneel
Is personeel in India of China nog wel te vinden, ze te behouden voor het eigen bedrijf is een lastige klus. In India, China of Afrika werken ICT-ers niet om er zelf beter van te worden. Zij werken om de familie te onderhouden. Dat zien zij als een plicht, dat zit in hun cultuur. Vaak is de ICT-er de enige in een grote familie die tenminste wat geld verdient. Hierdoor wisselt hij snel van baan als hij ergens anders een paar roepia meer kan verdienen. Het gaat immers om de familie en niet om de persoonlijke ontwikkeling. Daarom wisselen projecten zo vaak van projectleider. Bedrijven doen dit dus niet om de klanten weg te pesten. Deze manier van werken zit ingebakken in de cultuur. Het is ook de reden dat Indiase mensen zo hechten aan omslachtige bureaucratische procedures en methoden. Zo kan iedereen een graantje meepikken.  Bij bedrijven in India is het verloop maar liefst 40%.

Hoewel in Europa (Oost-Europa en Rusland) de nadruk ligt op het zakendoen, zijn persoonlijke banden daar ook ontzettend belangrijk. Als werkgever moeten we er bij Lizatec voor waken dat het personeelsbestand niet één grote familieclub wordt. 

Haal al die goede programmeurs uit offshorelanden naar Nederland! Nee, dat doen deze ICT-ers dus niet. Ze verdienen als programmeur best goed in een offshoreland. Weliswaar ligt het salaris een stuk lager, maar daar staat tegenover dat alles er goedkoper is. Ze hebben een huis zonder hypotheek, en de vaak nieuwe auto is contant betaald. Het vrij besteedbaar inkomen van een offshoreprogrammeur is daardoor veel hoger dan dat van een Nederlandse programmeur. 

Maar toch moet je elkaar in een project vaak zien. Daarover het volgende misverstand: Afstand is niet belangrijk.